eerste boot

Weinig gejubel, weinig publiek en   geen vlaggen en wimpels, maar toch  Historische maandagochtend Eerste boot meert af in de nieuwe Ass er Stadshaven

ASSEN – Weinig glorieus maar toch een waardevol historisch moment maandagochtend: het eerste schip van een vaarrecreant werd afgemeerd aan de kade aan de Kolkzijde van de nieuwe Asser Haven. Schipper Adrie de Ruiter stuurde  recht op de haven aan en koerste  bijna aan het eind bakboord uit en meerde stuurboord aan, waar-na eega Corrie een tros om een  geduldig wac htende bolder wierp en de Anita vastlegde.
Voor de wethouders Alex Langius en Chis de Wal  alsmede projectleider Arjan de Ka  zat toen de eerste officiële tocht over de Vaart er op.  (foto rechts)
Zij waren ’s ochtends om negen uur aan boord gestapt van de kruiser Anita, een uur later dan was aangekondigd, want er moesten nog enige werkzaamhede n worden verricht, zoals het verwijderen van het noodbruggetje voor fietsers vlak voor de Nieuwe Witterbrug. Daar moest een grote kraan voor in de slag, een karwei dat nadat de voorbereidingen waren getroffen snel gepiept was. Maar met deze weg vrij was het voor schipper De Ruiter toch nog wachten geblazen.
Toen de imposante Witterbrug moest rijzen kon dat niet, want er moest door een communicatiestoorni s eerst nog worden gewacht op de sleutel, die het contact moest genereren om  de brug in stelling te brengen. Toen die sleutel eenmaal terecht was kon brugwachter Joop Sietsema zijn werk doen.
Begeleid door een beschaafd bel-gerinkel als waarschuwing, gingen de bomen omlaag en het brede brugdek omhoog en was de vaart nu helemaal vrij.  Rustig varend over een aan beide zijden aantrek-kelijke Vaart, geflankeerd door fraaie huizen en bomen, gleed de Anita de haven binnen. Eigenlijk toch nog een beetje te vroeg, want mannen van de gemeentelijke milieudienst waren toen nog zelfs met visschepnetjes bezig om de  vele vierkante meters vuil die in de hoeken van de haven dreven, te verwijderen.
Toen het schip aan de kade lag bedankten de wethouders het schipperspaar voor de veilige overtocht en lieten dat ver-gezeld gaan met het aanbieden van gratis entreekaarten voor het Drents Museum en een tas met gemeentelijke snuisterijen.
Vanaf de kade zorgde mevrouw Co-bie Zonderman – jarenlang in de weer geweest om een weer bevaar-bare vaart te propageren – als Vaartbewoonster nog voor een zeer gewaardeerd extraatje. Zij overhan-digde Adrie de Ruiter een nog niet zo lang geleden geïntroduceerde pittige Asser drank, die tot Kolkwater werd gedoopt , en eega Corrie kreeg een beeldj e van Bartje en fraai boeket bloemen.8
En daarmee was de wedergeboorte van de oude Kolk, die bijna zestig jaar zuchtte onder het gewicht van zand, stenen en van veel geparkeerde auto’s, een feit.
Een groot historische moment dus, maar niet met gejubel gevierd.
Geen muzikale scheepsklanken, geen vlaggen en wimpels en bijna geen publiek. Het ochtendlijk tijdstip leende zich daar ook niet zo voor, maar de tijd was vrijdag gezet en werd aldus gevolgd. Maar hoe dat verder ook zij: op de ochtend van de zevende juli 2008 werd een ‘onmo-gelijke droom’ van vele bij de stad betrokken Assenaren werkelij kheid.
Er liggen weer schepen in de Kolk, mogelijk binnenkort om te dopen tot de Asser Stadshaven.
Het volk van verre dat Assen nu ook over het water kan aandoen  zal er van staan te kijken. Er is in drie jaar tijd een wonder verricht.  Wonderen bestaan dus toch nog!Jan Hof