Hoe je een prentenboek maakt. Uitgenodigd door Klariena Siebring van de bieb.
En tegen achten waren al de klaargezette stoelen bezet.
Klariena sprak een welkomstwoord en gaf het woord aan Mies.
Mies geboren in Eindhoven maar al jaren wonend met haar gezin in Tynaarlo.
Iin de tuin bij haar huis heeft ze haar atelier.
Sinds 1989 werkt Mies als freelance illustrator en grafisch ontwerper.
Mies verteld over haar werk een en laat ons via beelden zien hoe het werkt,
het illustreren van een boek. Bij het maken let ze erg op de geloofwaardigheid
t'moet lijken, de uitdrukkingen op de gezichten de houdingen moeten kloppen.
Illustreren lijkt een beetje op toneelspelen je moet je in leven in de persoon
of dier dat je wilt gaan uitbeelden.
De vraag kwam hoelang werk je over een z'n prentenboek.
Soms een paar weken soms een aantal maanden.
Ik maak veel tekeningen mooie tekeningen maar net niet wat ik bedoelde
soms te lief soms juist niet. .
Waarmee maak je de tekeningen?
Meestal schilder ik met gouache oftewel plakkaatverf.
"Vrolijk" is het eerste boek dat ik getekend heb met oliepastelkrijt .
Ik teken alles op papier niks op de computer.
Ze lied allerlei vissen zien die door kinderen waren getekend,
vond dat in de vissen van de kinderen haar werk terug te zien was.
Bij een workshops laat ik de kinderen echt niet achter met papier en kleuren
en de boodschap teken maar een vis.
Nee we werken er samen en werken samen de ideeën uit.
Verrast me wat er in de kinderen aan ideeën schuilen.
Hoe bedenk je hoe het eruit gaat zien,
bij Schatje en Scheetje heb ik er heel lang over gedaan om te bedenken
hoe ze er uit zouden gaan zien. Maar eerst ga ik goed lezen.
Dan maak ik heel veel tekeningen, net zolang tot ik ze gevonden heb.
Bij schatje en scheetje was eerst het mannetje dik en het vrouwtje dun.
Maar het is ondersom geworden
Ik vind het belangrijk dat het geen poppetjes worden,
maar dat je gelooft dat ze het echt zijn.
Het zijn eigenlijk mijn toneelspelers.
En ze moeten wel een beetje kunnen acteren natuurlijk.
Met de grote tekeningen die ze in mappen bij zich had werd het ons nog
veel duidelijker hoeveel er getekend moest worden.
Eerst kleine schetsen met erbij welke kleuren er gebruikt waren.
Dunne lijnen op een papier wat zulke prachtige boeken prenten boeken kunnen worden.
Na haar uitleg over het maken van de boeken konden we ze aanschaffen
en zij zette op een vrolijke manier haar handtekening er in.
Mies kreeg een prachtig boeket aangeboden
en een applaus van de aanwezigen men had genoten dat was duidelijk.
