WAT IK MET KERST MIS 2013

 

Wat ik met kerst mis

is het besef

dat al die lichtjes

samen

dat ene licht zijn

dat schijnt in en op en door alles
niet dat grote licht

dat zich richt

op die ene persoon

die met “oh” en “ah”

omgeven zich ten toon.

Het zijn al die lichtjes

in al dat duister

om ons heen

dat duister

dat als een deken

de slaap wil wekken

dat als een sluier

over werkelijkheid gaat liggen

die dan gaat fluisteren

met hele zachte stem

iets te berde brengt

net als al die lichtjes dat doen

dat al die lichtjes iets vertellen

waarnaar je zou kunnen luisteren.

Wat ik met kerst mis

is dat weten van de eenheid

van al die lichtjes

het stralen dat ze doen

tot ze een en al licht zijn

een groot licht zijn

zoals hier op een plein

in een stad

die door al die lichtjes

licht geeft

met open handen licht geeft

en die open handen

nemen licht aan

en dat dat dan kerst is

dat dat dan besef van licht is

dat vele handen licht maken

dat vele handen licht raken

dat vele handen ineen

dat vele handen reiken

dat vele handen leeg

klaar om te ontvangen

en dat dat dan kerst is.

 

Wat kerst is

daarover doen vele verhalen de ronde.

Dat kerst is:

dat er op zoek naar onderdak

dat er geboorte van licht

van vele lichtjes

die samen dat ene licht

waarnaar altijd gezocht

zal blijven

wanneer het zijn zal;

een en al licht

is de zoektocht ten einde

en vinden we ons en elkaar

op een plein

in een stad

wie weet hand in hand

wie weet naast elkaar

wie weet als een gedachte

en dat dat dan kerst is……….

Egbert Hovenkamp II